Een positief gevolg op een negatieve gebeurtenis...

Opeens schoot het filmpje door mijn hoofd die ik een aantal dagen terug bij een cursus had gezien. Hoe een mens andere mensen volgt, het eerst vreemd vind maar na verloop van tijd dit normaal gaat vinden.


Dit is precies wat er gebeurde op de dag waar ik het vandaag over ga hebben. Een jaar geleden vond iedereen het nog vreemd dat je een code zou moeten laten zien om ergens binnen te mogen komen, nu lijkt het de normaalste gang van zaken en kijken ze je vreemd aan als je hier niet aan mee doet.


De kracht van een goede start

De eerste lesdag was fysiek. Wat was het leuk om te sparren met andere mensen uit diverse gebieden in de zorg. Het komen tot nieuwe inzichten, inspiratie krijgen voor mijn eigen afdeling en de bewustwording hoe belangrijk het is om de patiënt centraal te zetten en echt te behandelen als 'mens' in plaats van nummertje zorgden ervoor dat ik heel veel positieve energie uit deze dag had kunnen halen. Jammer vond ik het dan ook dat de 2e lesdag digitaal gegeven werd, maar ivm organisatorische redenen was het een keer zo. En dat de wekker die dag pas om 07.30u ging vond ik ook zo erg niet ;)


Wat heb ik misdaan?

Die dag ging half 6 ging de wekker en stond ik binnen enkele seconden naast mijn bed. Ik had zin in de dag, want ik zou samen met een collega vertrekken naar Utrecht om deel te nemen aan de cursus adviseur kwaliteit en veiligheid in de zorg. Het was de 3e lesdag van een 4 dagen durende cursus verspreid over een aantal weken.


Na een 3uur durende reis kwamen we aan bij het gebouwencomplex waar de cursus zou plaatsvinden. Toen ik een rij mensen bij de duur zag staan bekroop me een onbestemd gevoel. Er werd hier gecontroleerd.. Men wilde een QR Code zien en deze scannen. En die code heb ik dus niet.


Ik kwam dus niet binnen. Blijkt dat dit gebouwencomplex aangemerkt wordt als een horeca gelegenheid, en daarom moet iedereen bij toegang een QR code laten zien. Ik had wel stilgestaan bij het feit dat ik geen eten kon gaan halen in het restaurant (ander gebouw) maar totaal niet dat ik geweigerd zou worden voor de toegang van deze cursus.


Het spel van gevoelens

Wat kwam dit rauw op mijn dak zeg. Twee weken geleden kon ik hier zo naar binnen en buiten lopen, nu mocht dit niet meer omdat ik geen QR Code had. Mijn vrijheid werd beperkt. De toegang is me ontzegt.


Ik voelde me vernederd, verraden als minderwaardig beschouwd. Ik voelde me echt heel erg verdrietig. Alsof ik er niet mocht zijn, ik een gevaar zou zijn.


Alleen het feit dat ik niet meewerk aan de QR Code omdat ik daar echt op tegen ben zorgt ervoor dat de toegang mij wordt ontzegd.


Ik ben Ineke, 29 jaar ik ben

  • Vrouw

  • Verpleegkundige

  • Moeder

  • Dochter

  • Vriendin

  • Loyaal

  • Open om hulp te geven aan anderen

  • Extra uren gewerkt om te helpen op een C-afdeling

  • Volg cursus kwaliteit en veiligheid om de zorg te verbeteren

  • Zet mij in voor maatschappelijk belang

Ik mag niet meedoen in de maatschappij omdat:

  • Ik geen QR code kan laten zien

Er zijn overal lichtpuntjes

Mijn cursusleidster ving me echt heel goed op, dat vond ik fijn. Wat me het meeste is bijgebleven is dat ze aangaf: 'Ik stond er nooit zo bij stil, ik kon met de qr code zo naar binnen en buiten lopen.. Nu merk ik pas hoe raar het eigenlijk is'. Die opmerking zorgt er ook voor dat ik deze gebeurtenis een plek kan geven, ik heb ook echt wel een gladde rug ;). Maar ik vind het toch fijn dat bij de ander een stukje bewustwording heeft plaatsgevonden.





Blijf trouw aan jezelf

Heel veel hoor ik om me heen dat bovenstaande mijn eigen schuld is. Dit is een manier om het te bekijken inderdaad. Misschien wel de makkelijkste manier, is het dan alleen niet zo dat je andere belangrijke argumenten dan wegmoffelt?


En eerlijk gezegd schrik ik er ook wel van dat mensen zo 'kortzichtig' zijn, dat mensen zo snel kiezen voor de makkelijkste weg en problemen wegwuiven. Uit mijn omgeving is de meest genoemde reden om zich te laten vaccineren 'ja dan kan ik tenminste uit eten, op vakantie, etc'. Ik ben echt niet pertinent tegen vaccineren. Iedereen is daar vrij in, maar die reden vind ik wel echt bijzonder. Dan vraag ik me echt af vanuit welke basis je de beslissing hebt genomen. Is het angst? Is het onwetendheid?


Blijf dicht bij jezelf, luister naar je gevoel. Vraag jezelf of of de manier waarop in de huidige situatie met elkaar wordt omgegaan, de tweedeling die is ontstaan of je daar aan mee wilt doen. En wat jij eventueel kunt doen om het te veranderen.




5 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven